بوش های لاستیکی عناصر اتصال الاستیک هستند که به طور گسترده در مهندسی مکانیک استفاده می شود. آنها معمولاً از یک آستین بیرونی فلزی، یک آستین داخلی و یک لایه لاستیکی ولکانیزه شده و بین آنها متصل می شوند. عملکرد اصلی آنها تثبیت کامل نیست، بلکه ایجاد انعطاف پذیری قابل کنترل بین اجزای متصل از طریق تغییر شکل الاستیک لاستیک، در نتیجه بافر کردن ارتعاشات، جداسازی نویز، جبران جابجایی و اصلاح تراز است. بوش های لاستیکی به دلیل عملکرد عالی خود نقش مهمی در سیستم های تعلیق خودرو، ماشین آلات صنعتی، حمل و نقل ریلی و عایق سازی لرزش ساختمان ایفا می کنند.
ارزش اصلی بوش های لاستیکی در عملکرد ترکیبی ناشی از خواص مواد و طراحی ساختاری آنها نهفته است. مواد لاستیکی دارای ویسکوالاستیسیته منحصر به فردی هستند که هم ویژگی های اتلاف انرژی سیالات چسبناک و هم ویژگی های ذخیره انرژی جامدات الاستیک را نشان می دهند. این اجازه می دهد تا بوش های لاستیکی نه تنها تحت تغییر شکل الاستیک قرار گیرند تا ضربه را در هنگام قرار گرفتن در معرض بارها جذب کنند، بلکه مقداری انرژی مکانیکی را به عنوان گرما از طریق اصطکاک داخلی هدر دهند، بنابراین به کاهش ارتعاش و کاهش نویز دست می یابند.