1. مبرد (معمولا دی اکسید کربن جامد یا نیتروژن مایع) را به یک فلاسک کرایوژنیک حاوی محیط انتقال حرارت (به طور کلی اتانول) اضافه کنید و به صورت مکانیکی یا دستی هم بزنید تا از دمای یکنواخت اطمینان حاصل کنید. درجه حرارت را 4-5 درجه کمتر از دمای آزمایش تنظیم کنید.
2. دستگاه فشرده سازی ابزار را در فلاسک کرایوژنیک غوطه ور کرده و حداقل 15 دقیقه در فریز قرار دهید.
3. دستگاه فشرده سازی ابزار را از فلاسک کرایوژنیک خارج کنید و به سرعت نشانگر شماره گیری صفر را با استفاده از یک بلوک فلزی 10.0±0.1 میلی متر کالیبره کنید.
4. دمای محیط انتقال حرارت را 1-2 درجه کمتر از دمای آزمایش تنظیم کنید. نمونه پد لاستیکی را بین فرورفتگی دستگاه خنک شده و سکوی فشرده سازی قرار دهید. در عرض 5 ثانیه، ارتفاع اصلی h را اندازه گیری کنیدoاز نمونه پد لاستیکی سپس به سرعت نمونه پد لاستیکی را تا 80 درصد ارتفاع اولیه فشرده کنید و ارتفاع اصلی h را ثبت کنید.oو ارتفاع فشرده شده h1.
5. دستگاه فشرده سازی ابزار را به همراه نمونه پد لاستیکی فشرده شده در فلاسک کرایوژنیک قرار داده و به مدت 0.1 ± 5.0 دقیقه منجمد کنید. چرخ دستی را در مدت 10 ثانیه رها کنید تا بار فشاری برداشته شود و به نمونه پد لاستیکی اجازه دهید در فلاسک کرایوژنیک به مدت 0.1 ± 3 دقیقه بازیابی شود. ارتفاع بازیابی h2 را از گیج شماره گیری بخوانید و ثبت کنید.
6. دستگاه فشرده سازی را از فلاسک کرایوژنیک خارج کرده و نمونه پد لاستیکی را خارج کنید.
7. نمونه پد لاستیکی دیگری را زیر مراحل 6.4-6.6 آماده کنید.
8. در طول آزمایش پد لاستیکی، نوسانات دما نباید از 1 درجه تجاوز کند. هم زدن و افزودن دی اکسید کربن جامد ممنوع است.
9. در حین آزمایش پد لاستیکی، لامپ دماسنج باید در سطح افقی نمونه لنت لاستیکی باشد و عمق نفوذ نمونه پد لاستیکی نباید کمتر از 75 میلی متر باشد.
10. پس از آزمایش پد لاستیکی، فرورفتگی و سکوی فشرده سازی ابزار را خشک کنید.